Natomiast z uwagi na ich niebezpiecznie szybkie tempo reprodukcji i logiczny tryb myślenia Wolkanów istoty te nie są postrzegane pozytywnie. Klingoni: wzajemna „alergia” powoduje u obydwu gatunków wzajemną awersję. Z czasem przerodziła się ona w głęboką nienawiść (Tribblesy są postrzegane przez Klingonów jako ekstremalnie niebezpieczne szkodniki i zagrożenie ekologiczne). Klingoni wykorzystując inżynierię genetyczną wyhodowali Glommery, które żywiły się Tribblesami. W bliżej nieokreślonym czasie podjęto także zakrojone na szeroką skalę działania zbrojne: klingońska flota dokonała zmasowanego ataku na macierzystą planetę Tribblesów, Iotę Geminorum IV, którą zniszczyła. Tępienie tego gatunku doprowadziło ostatecznie do wymarcia (jak się jednak okazało tylko czasowo) Tribblesów pod koniec XXIII stulecia. Konstabl Odo, uczestniczący w podróży w czasie i przestrzeni do Stacji Kosmicznej 7 (Kłopoty z Tribblesami), słysząc od Worfa że Klingoni tępili te puszyste stworki, ironicznie zapytał – nawiązując do chwalebnych wydarzeń z historii Klingonów – czy jego ziomkowie wciąż śpiewają pieśń o Wielkim Polowaniu na Tribble.