Narval (Q118) – francuski oceaniczny okręt podwodny z okresu międzywojennego i II wojny światowej, czwarta zamówiona jednostka typu Requin. Okręt został zwodowany 9 maja 1925 roku w stoczni Arsenal de Cherbourg, a do służby w Marine nationale wszedł w lipcu 1926 roku. Podczas II wojny światowej jednostka pełniła służbę na Morzu Śródziemnym, od lipca 1940 roku w składzie marynarki Wolnych Francuzów. 15 grudnia 1940 roku okręt zatonął na minie u wybrzeży Tunezji.
Projekt i budowa „Narval” zamówiony został na podstawie programu rozbudowy floty francuskiej z 1922 roku. Projekt (o sygnaturze C4) był pierwszą od zakończenia wojny koncepcją francuskiego okrętu podwodnego, powstałą po analizie doświadczeń wojennych i eksploatacji ex-niemieckich jednostek otrzymanych w ramach reparacji wojennych. Okręt przeznaczony był do służby kolonialnej, działań na liniach komunikacyjnych potencjalnego przeciwnika i rozpoznania. Posiadał spory zasięg i dużą dopuszczalną głębokość zanurzenia;