Narcyz biały (Narcissus poeticus L.) – gatunek rośliny należący do rodziny amarylkowatych. Występuje w naturze w południowo-zachodniej Europie – od południowo-środkowej Francji, po środkową Hiszpanię, przez południowe stoki Alp po południowe Włochy i północno-zachodnią część GrecjiBeata Grabowska, Tomasz Kubala. Encyklopedia bylin, tom II. Poznań, Zysk i S-ka Wydawnictwo, s. 613, 2012.. Uprawiany jako roślina ozdobna (w gruncie i doniczkach), przy czym dziczeje z upraw i w wielu miejscach, także na północ od zasięgu naturalnego, już jest zadomowiony; w Polsce rośnie miejscami zdziczały w parkach i na cmentarzach. Gatunek jest wykorzystywany w przemyśle perfumeryjnym. Roślina trująca.
Morfologia thumb|left|Przykoronek i pręciki kwiatu narcyza białego thumb|Łąka z Narcissus poeticus subsp. radiiflorus Gatunek zmienny, zwłaszcza pod względem kształtu listków okwiatu, budowy przykoronka i pręcikowia. Pokrój Geofit z cebulą o długości do 4 cm. W wyniku powstawania wegetatywnych cebul potomnych zwykle rośnie w kępach. Osiąga do 40–50 cm wysokości. Liście Odziomkowe, zwykle cztery, szarozielone, płaskie, o szerokości od 5 do 9 mm lub do 13 mm. Kwiaty Wyrastają zwykle pojedynczo na spłaszczonym głąbiku, na szypułce długości od 1 do 4 cm u nasady z błoniastą podsadką o długości od 3 do 5 cm.