Ciotka Tula (hiszp. La tía Tula) – powieść hiszpańskiego pisarza Miguela de Unamuno napisana w 1920 roku w Salamance, wydana rok później. W Polsce ukazała się w 1978 roku w przekładzie Henryka Woźniakowskiego nakładem Wydawnictwa Literackiego.

Treść Książka opowiada historię dwóch sióstr Gertrudy i Rosy. Są one sierotami i ich jedynym opiekunem jest ich wuj, ksiądz don Primitivo. Siostry mieszkają razem i są do siebie bardzo przywiązane. Pewnego dnia w Rosie zakochuje się pewien młodzieniec, Ramiro. Rosa odwzajemnia jego uczucia i zostają małżeństwem. Wkrótce Rosa wydaje na świat dzieci: najpierw syna, a niedługo potem córkę. Gertruda przez większość czasu towarzyszy siostrze, doradza jej oraz opiekuje się nią i jej dziećmi. Po trzecim porodzie Rosa umiera. Gertruda przed jej śmiercią zobowiązuje się opiekować się jej dziećmi oraz mężem. Po śmierci siostry Gertruda wprowadza się do domu Rosy i czuwa nad dziećmi siostry oraz jej mężem Ramirem, w wyniku czego mężczyzna zakochuje się w niej i proponuje jej małżeństwo. Gertruda nie daje mu jednoznacznej odpowiedzi i prosi go, aby odczekali rok. Podczas tego czasu Ramiro nawiązuje romans ze służącą Manuelą, która zachodzi z nim w ciążę. Gertruda zmusza Ramira, aby ten ożenił się ze służącą. Po narodzinach dziecka, Gertruda wspiera Manuelę i pomaga jej w opiece nad dzieckiem.