Stosunki z Komunistyczną Partią Indonezji Ugrupowanie postrzegało Komunistyczną Partię Indonezji (PKI) jako jednego z głównych przeciwników politycznych na lewej stronie indonezyjskiej sceny politycznejR. Mortimer, Indonesian Communism Under Sukarno: Ideology and Politics, 1959-1965, Singapur 2006, str. 376.. Według Hardola Croucha, szerokie poparcie dla polityki Sukarno wiązało się z nadziejami liderów Murby na zmarginalizowanie wpływów PKI.
Na gruncie ideologicznym, istotnym punktem zapalnym było poparcie jakiego Murba udzieliła Moskwie po rozłamie radziecko-chińskimH. Bingdi , T. Tang, China in Crisis, Volume 2: China's Policies in Asia and America's Alternatives, Chicago 1969, str. 375-376.. Komunistyczna Partia Indonezji popierała stanowisko chińskie. Politycy Murby prowadzili rozmowy z KPZR dotyczące zastąpienia przedstawicieli PKI w pro-radzieckich międzynarodowych strukturach komunistycznych. Istotną rolę w negocjacjach odegrał Adam Malik pełniący w tym czasie funkcję ambasadora w Moskwie.
Przedstawiciele PKI oskarżali ugrupowanie o tendencje imperialistyczne oraz popieranie koncepcji trockistowskich.