312–313. Podczas II wojny światowej opiekował się przebywającymi we Fromborku polskimi jeńcami wojennymi. Odprawiał dla nich po polsku nabożeństwa w katedrze w kaplicy św. Jerzego (tzw. kaplicy polskiej)Edmund Kurowski Dzieje Fromborka. Dzieje miasta do 1998 r., Frombork 2000, s. 81–83.

8 lutego 1945 Frombork zajęła Armia Czerwona. W dzień po rozpoczęciu okupacji rosyjskiej, 9 lutego 1945, został zamordowany – zastrzelony przez młodocianego rosyjskiego żołnierza w pobliżu budynku kanonii pw. św. Stanisława we Fromborku. Na chwilę przed śmiercią ks. Świtalski wziął do ręki różaniec i modlił się.

Został pochowany dopiero po kilku dniach. Kanonik Anton Krause pochował go w swoim ogrodzie, w pobliżu miejsca śmierci, gdyż byli sąsiadami. Miejsce pochówku było potem przez wielu poszukiwane, zarówno przez księży, jak i mieszkańców, gdyż kanonik Krause wkrótce zmarł – 2 miesiące po ks. Świtalskim. Na początku lat 50. dwóm mieszkankom udało się odnaleźć miejsce pochówku i zwłoki księdza Świtalskiego. Zwłoki rozpoznano m.in. po charakterystycznym zimowym kożuchu kapłanaBruno Schwark Ihr Name lebt: Ermländische Priester in Leben, Leid und Tod, 1958, s. 225–226. 9 maja 1955 z inicjatywy ojca Mariana Kubrychta, ówczesnego proboszcza katedry we Fromborku, ks. Augustyn Szarnowski wraz z ks. Józefem Łapotem i kanclerzem kurii ks.