We wrześniu 1870 udało jej się odwiedzić dom macierzysty w Nancy w okupowanej Francji.
W 1871 boromeuszki przeniosły siedzibę do Trzebnicy. Dzięki przychylności biskupa wrocławskiego Heinricha Förstera siostry zakupiły część zabudowań pocysterskich i urządziły zakład opiekuńczy. Gdy nasiliły się represje wobec Kościoła katolickiego na terenie Królestwa Prus w okresie kulturkampfu, s. Tichy przeniosła w 1875 siedzibę zgromadzenia do Cieszyna, gdzie siostry otwarły nowy klasztor przy Górnym Rynku. Generalat funkcjonował w Cieszynie od 1879. Pozwolenia na osiedlanie się sióstr poza diecezją wrocławską udzielił papież Pius IX w 1877. Pozwolenia na przeniesienie siedziby prowincji i otwarcie nowego nowicjatu w Cieszynie udzielił Leon XIII w 1879. Działalność matki Tichy doprowadziła do otwarcia nowych placówek na terenie Śląska Austriackiego, na Morawach i w Galicji. Za jej urzędowania siostry rozpoczęły prace misyjne na Bliskim Wschodzie, m.in. w Konstantynopolu i Aleksandrii. W czasie urzędowania matki Tichy boromeuszki otwarły 78 nowych placówek (m.in. Aleksandria, Wielkie Oczy, Lwów – seminarium duchowne, Łańcut – fundacja Potockich). Helena Tichy zmarła 5 marca 1886 w Cieszynie. Uroczystościom pogrzebowym 9 marca 1886 przewodniczył bp Franciszek Śniegoń.