Aktywny społecznik i działacz społecznych organizacji: kółka rolniczego, spółdzielni mleczarskiej, Kasy Stefczyka. Zasiadał także we władzach: Składnicy Kółek Rolniczych w Przeworsku, Spółdzielczym Banku Rolniczym w Jarosławiu, Małopolskim Związku Mleczarskim w Krakowie.

Po zakończeniu II wojny światowej opuścił tryniecki majątek i osiedlił się na Ziemiach Odzyskanych. Pracował w Wojewódzkim Urzędzie Ziemskim dla Dolnego Śląska z siedzibą w Cieplicach Śląskich i w Zarządzie Okręgowym Państwowych Nieruchomości Ziemskich (PNZ) w Jeleniej Górze, a w 1947 roku wyjechał do Poznania, by objąć posadę w Centralnym Zarządzie PNZ. Odtąd zainteresował się problematyką zwalczania chwastów. W okresie 1950–1960 pracował naukowo w Państwowym Instytucie Naukowym Leczniczych Surowców Roślinnych w Poznaniu (PINLSR, obecnie: Instytut Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich), gdzie redagował kwartalnik naukowy „Biuletyn Instytutu Roślin Leczniczych” i rozwinął badania nad rozmieszczeniem dziko rosnących oraz uprawą roślin leczniczych. Od 1954 roku – jako docent – był kierownikiem Zakładu Botaniki Stosowanej i Aklimatyzacji PINLSR. W latach 1960–1967 był kierownikiem Katedry Botaniki w Wyższej Szkole Rolniczej w Poznaniu. Wypromował 8 doktorów. W 1967 roku przeszedł na emeryturę.