Creatio continua (łac. ciągłe tworzenie, ciągłe stwarzanie) – pogląd teologiczny, obecny głównie w chrześcijaństwie, według którego świat stworzony przez Boga jest nieustannie przez niego podtrzymywany w istnieniu.
Poprzez creatio continua wyraża się stwórczą czynność Boga, która jest dopełnieniem poglądu creatio ex nihilo przez zachowanie oraz nieustanny rozwój wszystkiego, co zostało już wcześniej stworzone. Bóg jest nieustannie czynny stwórczo i udziela swego istnienia wszelkiej rzeczywistości stworzonejStworzenie, (w:) E. Gigilewicz (red.) Encyklopedia katolicka. T. 18. Serbowie – Szczepański, Lublin 2013, s. 1102..
Jak podkreśla ks. Jerzy Buxakowski, jest dogmatem, że wszystkie byty stworzone utrzymywane są w swym istnieniu przez Boga oraz jest wnioskiem teologicznie pewnym, że Boże dzieło utrzymywania stworzeń jest formą dalszego stwarzania wszechrzeczyJ. Buxakowski, Stwórca i stworzenie, Wydawnictwo Bernardinum, Pelplin 1998, s. 99.. Creatio continua jest przeciwieństwem deizmu, według którego Bóg stworzył świat, ale od tego czasu już nie ingeruje w jego losy. Argumentów za tą prawdą dostarczają teksty Pisma Świętego oraz wypowiedzi Ojców KościołaM. Danielewicz, Traktat o stworzeniu, (w:) E. Adamiuk, A. Czaja, J. Majewski (red.), Dogmatyka. Tom 6, Towarzystwo WIĘŹ, Warszawa 2007, s.