Wojciech Erazm Herburt (ur. 1596, zm. 1641?) – dziedzic klucza felsztyńskiego, syn Erazma Herburta (zm. 1 III 1596) i Elżbiety Drohojowskiej.

Życiorys Urodzony jako pogrobowiec. Po urodzeniu kuratelą objął go stryj, Stanisław Herburt ( -1601), ale wzięła go do siebie na wychowanie babka po mieczu, matka Jana Szczęsnego Herburta, Katarzyna Drohojowska. Po śmierci Stanisława Herburta Wojciech przeszedł w 1601 r. pod kuratelę wuja Jana Szczęsnego Herburta, który dostał od niego Felsztyn, Głęboką i Sąsiadowice w bezpłatną dzierżawę.

W 1614 r. Wojciech Erazm wystąpił z roszczeniami do zamku i części dóbr w Wiśniczu przeciwko Stanisławowi Lubomirskiemu.

W 1615 r. studiował prawo w Padwie.

Po śmierci Jana Szczęsnego Herburta Mikołaj Daniłowicz, podskarbi wielki koronny, i Mikołaj Siemaszko, kasztelan bracławski, szwagrowie Wojciecha Erazma (Mikołaj Daniłowicz był mężem Heleny Uchańskiej, córki Anny z Herburtów Uchańskiej, która była siostrą stryjeczną Wojciecha Erazma, jako że jej ojciec, Stanisław, i ojciec Wojciecha Erazma, Erazm, byli braćmi;