40 mm Mark VIII L/39.

Załoga okrętu składała się z 39 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba Podczas inwazji Włoch na Grecję, 29 listopada 1940 roku „Papanikolis” nieopodal Durazzo bez powodzenia zaatakował duży włoski parowiec „Chisone” (6168 BRT). 22 grudnia 1940 roku okręt, pod dowództwem kmdr. ppor. Miltona Aatridesa (Iatridisa), nieopodal Brindisi (na pozycji ) staranował i zatopił niewielki włoski żaglowiec „Antonietta” (70 BRT), a także uszkodził ogniem artyleryjskim włoski parowiec „San Giorgio” (364 BRT). Dwa dni później nieopodal wyspy Sazan, na pozycji jednostka zatopiła za pomocą torped włoski statek handlowy „Firenze” (3952 BRT). Po upadku Grecji w 1941 roku „Papanikolis” (wraz z okrętami podwodnymi „Katsonis”, „Glafkos”, „Nirefs” i „Triton”) uciekł do Aleksandrii, którą osiągnął 25 kwietnia. Okręt operował u boku Royal Navy w składzie 1. Flotylli Okrętów Podwodnych, stacjonując w Aleksandrii. 28 stycznia 1941 roku „Papanikolis” wykonał bezskuteczny atak na duży zbiornikowiec na wysokości Brindisi. 6 czerwca 1942 roku okręt wyszedł z Aleksandrii na patrol po Morzu Egejskim, podczas którego zatopił siedem greckich kutrów rybackich (powrót do bazy nastąpił 20 czerwca). 30 listopada o godzinie 16:35 na pozycji okręt zatopił nieznany statek o szacowanej pojemności 6000 BRT.