Ewa Feliksa Eger (ur. 20 listopada 1837 w Warszawie, zm. 5 kwietnia 1908 w Zakopanem) – polska bibliotekarka, publicystka katolicka i propagatorka teorii spiskowych.
Życiorys Urodziła się jako córka Adama Franciszka Egera (ok. 1811–1882), ówczesnego rachmistrza Komisji Rządowej Spraw Wewnętrznych, Duchownych i Oświecenia Publicznego Królestwa Polskiego i Antoniny z Szacmajerów w mieszkaniu rodzinnym przy ul. Krakowskie Przedmieście 382. Jej ojciec był w 1861 członkiem okręgu przasnyskiego Towarzystwa Rolniczego w Królestwie Polskim, które skupiało ziemian.
Była bibliotekarką w Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie, gdzie zajmowała się opracowaniem i zabezpieczaniem zbiorów. Obracała się w kręgach towarzyskich Warszawy. Od 1886 uprawiała anonimowo publicystykę antymasońską, która uchodzi w klasyfikacjach bibliotecznych za opracowania historyczne.
W ostatnich latach XIX wieku przeniosła się do Zakopanego i prowadziła pensjonat „Fortunka” na Bystrem (obecnie Bulwary Słowackiego 34), wybudowany przez jej krewną, przybyłą w 1895 z Konstantynopola „kapitalistkę” Helenę Egerową i nazwany w 1897 na cześć Fortunaty, córki Heleny, późniejszej artystki estradowej. Gościli u niej m.in.