Władysław Kłosiński (ur. 8 czerwca 1880 w Tarnowie, zm. 22 maja 1952 w Krakowie) – polski pedagog, autor elementarzy, podręczników nauczania początkowego i podręczników dla pedagogów, profesor pedagogiki oraz gry na skrzypcach.
Życiorys Po czteroletniej szkole powszechnej i czteroletniej szkole realnej oraz kursie przygotowawczym został przyjęty do seminarium nauczycielskiego w Krakowie, które ukończył w 1901. Następnie zatrudniony był w kilku krakowskich szkołach powszechnych i równocześnie kontynuował naukę w Krakowskim Konserwatorium Muzycznym (1898-1904) ze specjalnością gry na skrzypcach i śpiewu. Konserwatorium ukończył z oceną bardzo dobrą. W 1906 w Pradze zdał państwowy egzamin, uprawniający do nauczania muzyki. W 1912 jako ekstern zdał maturę gimnazjalną (przed komisją IV Gimnazjum Humanistycznego w Krakowie). W tym samym roku rozpoczął studia pedagogiczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, które przerwał w latach 1914-1915, gdyż zapisał się na Uniwersytet Karola w Pradze i korzystał jako słuchacz z wykładów pedagogicznych, psychologicznych i muzykologicznych. W 1913 roku został profesorem w prywatnym koedukacyjnym gimnazjum w Zakopanem. Powróciwszy do Krakowa, uzyskał w 1917 absolutorium na Uniwersytecie Jagiellońskim.