Po tym czasie wrócił do pracy zegarmistrzowskiej. W 1811 wydał Zbiór wiadomości potrzebnych naprawiającym także i noszącym zegarki. Była to pierwsza w języku polskim książka o zegarach mechanicznych i sztuce ich naprawy – podręcznik dla zegarmistrzów. Miała 36 stron i sygnowana była tylko inicjałami (A.M.).
Oprócz powyższego Masłowski był zdolnym skrzypkiem – koncertował nawet na dworze Antoniego Henryka Radziwiłła (np. w 1815). Należał też do poznańskiej loży wolnomularskiej "Świątynia Jedności". W latach 1806–1807 pełnił natomiast funkcję skarbnika Komitetu Ofiary Narodowej.
Zmarł 8 grudnia 1828 i pochowany został na cmentarzu na Wzgórzu Świętego Wojciecha w Poznaniu, być może (jako wolnomularz) poza jego obrębem. Jego płyta nagrobna nie zachowała się.
Życie rodzinne Jego pierwszą żoną była Brygitta Lange (zm. między 1805, a 1808), z którą miał dwóch synów: Leona (1796?–1866) i Sylwestra (1805?–1855?). Około 1820 ożenił się po raz drugi – z Marianną Zadzińską (ur. 1 lipca 1790 w Kcyni, zm. 9 marca 1873). Mieli szóstkę dzieci: Katarzynę (1809–1881), Rozalię Passini (ur. 1814), Helenę Radkiewicz (ur. 1814), Józefę (1818–lata 50. XIX w., zm. w Rawie Mazowieckiej), Mariannę i Jana (ur. 1823).