66)..
Był członkiem Sądu Wojennego Nadzwyczajnego powołanego w Warszawie w czerwcu 1831 r. dla rozpatrzenia sprawy gen. Antoniego Jankowskiego – oskarżonego o zbrodnię zdrady stanu. Sąd nie znalazł dowodów winy gen. Jankowskiego, jednak wzburzony tłum dokonał na osobie generała samosądu podczas krwawych rozruchów na ulicach Warszawy w dniu 15 sierpnia 1831. Sprawę gen. Jankowskiego Kamil Mochnacki opisał później w Pamiętniku Emigracji (1833).
Po upadku Warszawy we wrześniu 1831 r. Kamil Mochnacki, już w stopniu majora, wyjechał wraz z bratem Maurycym przez Prusy (m.in. GolubList Maurycego Mochnackiego do rodziców z 14 stycznia 1832 roku.), Belgię do Francji, gdzie pozostał do końca życia. Do Paryża przybyli 2 listopadaList Kamila Mochnackiego do rodziców z 14 stycznia 1832 roku (Maurycy i Kamil Mochnaccy, Listy emogracyjne do rodziców, Toruń 2025, s. 65)., jako jedni z pierwszych emigrantów listopadowych. Na emigracji działał m.in. jako współzałożyciel Towarzystwa Naukowego Tułaczów Polskich, Tymczasowego Komitetu Emigracji i Komitetu Narodowego Polski i Ziem Zabranych (1832 r.) oraz współpracownik gen. Józefa Dwernickiego. W styczniu 1832 r. wyzwał na pojedynek gen. Józefa Bema, za jego krytykę powstańczej lewicy (do pojedynku ostatecznie nie doszło). Po przymusowym wyjeździe z Paryża w lutym 1832 r.