Mieczysław Sanak zajmował w roku 1928 – 427. lokatę wśród kapitanów piechoty w swoim starszeństwie. Zarządzeniem Prezesa Rady Ministrów opublikowanym w dniu 11 listopada 1928 roku odznaczony został, w uznaniu zasług położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości, Srebrnym Krzyżem Zasługi. W roku 1930 zajmował 1084. lokatę łączną na liście starszeństwa pośród kapitanów piechoty (była to jednocześnie 381. lokata w starszeństwie), a w roku 1932 była to już 327. lokata w swoim starszeństwie. Na dzień 1 lipca 1933 roku kpt. Sanak zajmował 793. lokatę wśród wszystkich kapitanów korpusu piechoty (była to zarazem 308. lokata w starszeństwie).
Od grudnia 1918 roku aż do wiosny 1934 roku pełnił służbę we włocławskim 14 pułku piechoty. Podczas tej służby piastował, między innymi, stanowisko dowódcy szkolnej kompanii karabinów maszynowych (w 1930 roku) i dowódcy 2 kompanii ckm (wrzesień 1933 r.). W dniu 25 września 1931 roku razem z kapitanem Emilem Zawiszą, tworząc delegację 14 pułku piechoty, złożyli na krakowskim Wawelu wieniec laurowy na grobie króla Władysława Łokietka.