mały|Wnętrze „Chaty” Dembowskich Po śmierci męża (25 grudnia 1893 r.) została bliską przyjaciółką Stanisława Witkiewicza – towarzyszyła mu w ostatnich latach życia w Lovranie.
Oprócz eksponatów związanych z ludową sztuką Podhala, w kolekcji Dembowskiej znajdywał się zbiór 13 matryc z ludowym drzeworytem płazowskim, 9 z nich rytowana obustronnie, 4 jednostronnie, co daje 22 drzeworyty, pochodzące z Płazowa. Pozyskane były w 1891 i 1899 roku. Po śmierci Marii Dembowskiej w 1922 roku, jej podhalańskie zbiory zostały przekazane do Muzeum Tatrzańskiego. 11 klocków z drzeworytami płazowskimi w spadku dostał spokrewniony z Dembowską Józef Mehoffer, a jeden trafił w ręce przyjaciółki, Wandy Lilpopowej. Wcześniej, w 1921 roku Maria Dembowska przekazała 1 klocek do Muzeum Etnograficznego w Krakowie (obustronnie rytowany z Ostatnią Wieczerzą i św. Jerzym). Wtedy też córka Henryka Sienkiewicza Jadwiga Korniłowiczowa, a także ówczesny dyrektor Muzeum Tatrzańskiego, Juliusz Zborowski, zabiegali, by Józef Mehoffer i Wanda Lilpop, przekazali drzeworyty do Muzeum Etnograficznego w Krakowie. Udało się to w 1926 roku, dziś można je oglądać tam na wystawie stałej.