Bolesław Fostowicz-Zahorski ps. Filip, Zygmunt Lubicz, Ból (ur. 27 listopada 1886 w Teklomirze, zm. 3 marca 1922 w Warszawie) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, członek Organizacji Bojowej PPS, publicysta, poeta, bibliotekarz.
Życiorys Urodził się 27 listopada 1886 na Kresach Wschodnich, w majątku rodzinnym Teklomir na terenie późniejszego powiatu Wilejka, w rodzinie ziemiańskiej, był synem Michała i Heleny ze Stankiewiczów. Był bratem Eugeniusza, szachisty.
Od młodości był związany z ruchem socjalistycznym. Był działaczem PPS, należał do Organizacji Bojowej PPS. Brał udział w działaniach rewolucji 1905. W 1906 roku został skazany przez władze carskie na 4 lata katorgi na Syberii. Zbiegł z zesłania z Zierientuja, po czym powrócił na ziemie polskie i nadal działał w ruchu socjalistycznym, najpierw w Łodzi, następnie w Zagłębiu Dąbrowskim.