W partii parteru, w trzeciej osi od lewej strony znajdują się drzwi do sieni, natomiast w następnej osi usytuowana została przelotowa brama wjazdowa mieszcząca wejście na klatkę schodową.
Na tak rozplanowanym rzucie wzniesiony został sześciokondygnacyjny budynek posiadający podpiwniczenie oraz nieużytkowe poddasze. Bryła kamienicy przykryta została dwuspadowym, stromym dachem. Na wysokości najwyższej, szóstej kondygnacji, w skrajnych jej osiach zastosowany został dach mansardowy.
Budynek reprezentuje popularny w tamtym czasie typ budowli frontalnej niezamkniętej od tyłu, z bocznymi oficynami, w których znajdowały się pomieszczenia gospodarcze oraz mniejsze pomieszczenia mieszkalne z osobnymi wejściami. Od strony podwórza bezpośrednio do bryły kamienicy przylegają dwie jednotraktowe i pięciokondygnacyjne oficyny posiadające podpiwniczenie oraz wysunięte ryzality mieszczące klatki schodowe. Pozostałe oficyny, oddalone od głównej bryły budowli posiadają już tylko czterykondygnacyjne.