Święty Franciszek – obraz autorstwa włoskiego malarza Cenniego di Pepo, znanego jako Cimabue, z końca 2 poł. XIII wieku, znajdujący się w zbiorach Muzeum Konwentu Matki Bożej Anielskiej w Asyżu.
Historia Według tradycji asyskiej deska użyta przez artystę stanowiła zamknięcie pierwotnej trumny, w której spoczywało ciało Franciszka z Asyżu, zanim przeniesiono je z Kościoła św. Jerzego do ukończonej w 1230 dolnej części Bazyliki św. Franciszka w Asyżu. Procesja z ciałem Biedaczyny miała miejsce 25 maja 1230. Przedstawienie świętego miało być jego realnym portretem trumiennym. Wieko przechowywane było w prywatnych kolekcjach mieszkańców Asyżu. W 1886 ofiarowano je franciszkanom opiekującym się Bazyliką Najświętszej Marii Panny od Aniołów. Zawieszono go w Kaplicy śmierci św. Franciszka we wnętrzu bazyliki. Następnie obraz trafił do przyklasztornego muzeum. Autorstwo dzieła przypisywane jest Cimabuemu lub szkole z nim związanej. Stan zachowania malunku nie pozwala na ostateczne rozstrzygnięcie tej kwestii.
Opis obrazu Obraz ma wymiary 123 na 41 cm. Jest wykonany temperą i złotem na desce. Aureola ma promieniście rozchodzące się żłobienia.