FilipejonPolski egzonim wprowadzony na 108. posiedzeniu KSNG. – starożytna świątynia Zeusa ufundowana przez Filipa II Macedońskiego w Olimpii ok. 339–300 p.n.e., współcześnie część stanowiska archeologicznego w Olimpii, które w 1989 roku zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Nazwa Nazwa filipejon pochodzi od imienia fundatora budowli króla Macedonii Filipa II Macedońskiego.

Historia Filipejon znajduje się w północno-zachodniej części Altisu. Budowa świątyni została zaczęta przez Filipa II Macedońskiego, a ukończona przez Aleksandra Wielkiego. Dedykowana Zeusowi świątynia upamiętniała zwycięstwo w bitwie pod Cheroneą w 338 roku p.n.e. Architekt świątyni – nazywany „mistrzem filipejonu” – mógł pochodzić z Macedonii.

Współcześnie pozostałości Filipejonu, odrestaurowane na początku XXI w., znajdują się na terenie stanowiska archeologicznego w Olimpii, które w 1989 roku zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

Architektura Świątynia to tolos (o średnicy 15,25 m) z okrągłym naosem, z wejściem od zachodu, otoczony kolumnadą 18 kolumn jońskich. Dach pokryty marmurowymi płytkami wieńczył kwiat z brązu – mak.