Konflikt z władzami W latach 1981 do 1982 Romanowski był wielokrotnie prześladowany przez władze PRL. 14 grudnia 1981 r. został zatrzymany razem z J. Pełką i internowany w Areszcie Śledczym w Świdnicy, gdzie z Teofilem Frankowskim, Andrzejem Kalbarą i Januszem Romaniszynem podjął głodówkę przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego. Od 23 grudnia został osadzony samotnie w celi, gdzie kontynuował głodówkę aż do przesłuchania w Komendzie Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej 24 grudnia w Wałbrzychu.

4 stycznia 1982 był ponownie aresztowany, lecz 22 stycznia wyrokiem Sądu Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu na sesji wyjazdowej w Wałbrzychu został uniewinniony (z Janem Pełką), po czym zwolniony 23 stycznia. W wyniku prokuratorskiej rewizji 5 marca 1982 Sąd Najwyższy Izba Wojskowa w Warszawie uchylił wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. 4 maja Sąd Śląskiego Okręgu Wojskowego we Wrocławiu odroczył rozprawę z powodu niestawienia się pozwanego i wydał postanowienie o wysłaniu za nim listu gończego. 29 sierpnia 1983 sprawę umorzono.

Bibliografia

Kamil Dworaczek, Grzegorz Waligóra: Solidarność Walcząca w dokumentach, t. 2, cz.1: Materiały własne. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2016, s. 92–93. .

Kategoria:Polscy psycholodzy Kategoria:Działacze opozycji w PRL Kategoria:Ludzie urodzeni w Wilnie Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Zmarli w 2009