Choreograf thumb|280x280px|Tristan, Izabela Milewska i Jan-Erik Wikström thumb|280x280px|In Light and Shadow, Dagmara Dryl i Egor Menshikov thumb|280x280px|I przejdą deszcze..., Rubi Pronk, Adam Kozal i Egor Menshikov thumb|280x280px|Kurt Weill, Dominika Krysztoforska i Sergey Popov thumb|280x280px|Romeo i Julia, Polski Balet Narodowy thumb|280x280px|Casanova w Warszawie, Maksim Woitiul i Vladimir Yaroshenko thumb|280x280px|Moving Rooms, Polski Balet Narodowy thumb|280x280px|Burza, Polski Balet Narodowy thumb|280x280px|Adagio&Scherzo, Maria Żuk, Aleksandra Liashenko, Robin Kent, Maksim Woitiul, Vladimir Yaroshenko, Yuka Ebihara i Paweł Koncewoj thumb|280x280px|Bolero, Yuka Ebihara i Vladimir Yaroshenko thumb|280x280px|Jezioro łabędzie, Polski Balet Narodowy W tym okresie zainteresował się również twórczością choreograficzną. Począwszy od 1987 komponował niewielkie prace autorskie w ramach warsztatów choreograficznych i przy innych okazjach. Mając już pewien dorobek kameralny, w 1992 otrzymał propozycję stworzenia pierwszej większej choreografii do repertuaru Het Nationale Ballet. Powstał wtedy jego balet Shostakovich Chamber Symphony, który był oficjalnym debiutem choreograficznym artysty.