Broń podwodna: uzbrojenie uzupełniało sześć wyrzutni torpedowych standardowego wówczas kalibru 381 mmŹródła zachodnie podają kaliber 18 cali (457 mm) (np. Jane’s Fighting Ships 1909 w , ), jednakże torpedy kalibru 450 mm przyjęto na uzbrojenie we flocie rosyjskiej dopiero w 1904 roku, wcześniej standardowe były kalibru 381 mm, kilku modeli (W.N. Gazienko: Torpiednyje katiera. Illustrirowannyj sprawocznik, Moskwa, 2002, s. 20-24, ros.).. Po jednej stałej nadwodnej wyrzutni znajdowało się w stewach na dziobie i rufie, a cztery wyrzutnie były umieszczone w burtach, przy tym dwie były nadwodne, a dwie, umieszczone przed wieżą dziobową, podwodne (systemu Lessnera). W 1906 roku zdjęto cztery wyrzutnie nadwodne, w praktyce bezużyteczne na dużych okrętach. Pomimo postulatów odciążenia okrętu z 1912 roku, podwodne wyrzutnie o masie 34 ton nie zostały zdjęte, ani zamienione na lżejsze Zakładu Metalowego przypuszcza (nie wiadomo na jakiej podstawie), że „prawdopodobnie” dwie pozostawione wyrzutnie przed I wojną światową zastąpiono wyrzutniami kalibru 450 mm..
Kutry parowe pancernika były ponadto uzbrojone w miotacze torped bez napędu (ros. mietatielnyje miny).