zlikwidowano też w tym okresie bocianie gniazdo z masztu rufowego, zapewne w celu redukcji wysoko położonych mas. Charakterystycznym elementem były skrzydła mostka podparte licznymi filarami. Za nadbudówką dziobową znajdowały się dwa proste kominy o okrągłym przekroju, a w części rufowej nadbudówki był drugi maszt z zawieszonym na nim dźwigiem do łodzi. Na samej rufie znajdowała się wewnętrzna galeryjka dla dowódcy.
Kadłub „Rostisława” miał długość całkowitą 107,2 m, a na linii wodnej 105,3 m. Wyporność projektowa wynosiła 8880 ton, lecz faktyczna 10 520 ton (inne dane: normalna 10 140 t, pełna 10 980 tJ.W. Apalkow (Ю.В. Апальков), Rossijskij Impieratorskij Fłot 1914-1917 gg., Morskaja Kollekcja nr 4/1998 .).
Wewnątrz kadłuba, pod linią wodną, na śródokręciu znajdowały się kotłownie, a za nimi maszynownia. Kadłub oparto na rysunkach teoretycznych linii pancernika „Sisoj Wielikij”. Podzielony był na 14 poprzecznych przedziałów wodoszczelnych. Ochronę przeciw wybuchom podwodnym stanowiły tylko zasobnie węglowe i podwójne dno.