Także mieszkańcom terenów okupowanych oraz Alzacji i Lotaryngii, którzy pomogli takim osób (Decyzje z dnia 29 listopada 1926 roku oraz 8 grudnia 1928). Odznaczenia były nadawane w latach 1945–1959: osobom i zbiorowościom za działania podejmowane na rzecz rannych żołnierzy, inwalidów wojskowych, rodzin osób poległych, sierot wojennych, więźniów i deportowanych a także innych ofiar wojny, a działania te były dobrowolne i nie wynikały z obowiązków służbowych lub wojskowych tych osób.
Odznaczenie było nadawane jednorazowo.
Łącznie w latach 1917 – 1959 nadano odznaczenie ok. 15000 osobom oraz 15 miejscowościom (we Francji: Annemasse (1921), Thonon-les-Bains (1921), Évian-les-Bains (1921), Céret (1946), Cerbère (1947), Hochfelden (1947); w Szwajcarii: Szafuza (1919 ), Bazylea (1921), Genewa (1921), Lozanna (1921 ), Montreux (1953 ); w Belgii: Mons (1920), Tamines (1934); w Luksemburgu: Luksemburg (1921) i w Norwegii: Narwik (1954)).
Opis odznaki Odznaczenie to posiada dwie wersje odznaki, Pierwsza ma charakter krążka. Posiada trzy klasy: brązową – wykonaną z brązu, srebrną wykonaną ze srebra i złotą – wykonana z pozłacanego srebra. Rysunek i wymiary poszczególnych wersji odznaczenia różnią się.