Zofia Mellerowa, ps. „Wiktor Burzan” (ur. 1848 lub 1846 w Warszawie, zm. 29 stycznia 1908 tamże) – polska autorka dramatów i tłumaczka, działająca w epoce pozytywizmu.
Życiorys Zofia Mellerowa pochodziła w rodziny greckich przemysłowców Vergi. Wykształcenie zdobywała w Warszawie. Około 1864 wyszła za mąż za Jana Mellera, korepetytora i dyrygenta chórów opery warszawskiej. W 1864 rozpoczęła działalność literacką, tłumacząc komedie francuskie dla teatrów, m.in. autorów takich jak: Octave Feuillet (Siwy włos, Popielnica) i Delphine Gay (Kapelusz zegarmistrza). W 1867 debiutowała własną sztuką Złote runo. W kolejnych latach napisała wiele jednoaktówek, z których część nie została wydana drukiem. Niektóre ze sztuk Mellerowej zostały wyróżnione na konkursach dramatycznych. Największą popularnością cieszyły się przygotowane razem z Janem Galasiewiczem dramatyczne przeróbki dzieł Józefa Ignacego Kraszewskiego i Henryka Sienkiewicza. W latach 70. XIX w. prowadziła w Warszawie salon skupiający ludzi ze sfer literacko-teatralnych. W latach 1893–1894 publikowała w pismach warszawskich korespondencje z podróży do Włoch.
Pochowana na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie (aleja 17, miejsce 23)