Jesienią 1939 roku przeniosła się do Generalnego Gubernatorstwa, gdzie skierowano ją do służby w szeregach Związku Odwetu. Weszła w skład pierwszego kobiecego patrolu minerskiego, zorganizowanego w marcu 1940 roku przez dr Zofię Franio. Wiosną 1940 roku ukończyła specjalny kurs minerski, po czym zorganizowała własny patrol dywersyjny. Jednocześnie służyła w strukturach Biura Badań Technicznych Wydziału Saperów Komendy Głównej ZWZ/AK. Początkowo pełniła funkcję łączniczki szefa BBT, por. Zbigniewa Lewandowskiego ps. „Szyna”, a w latach 1941–1944 kierowała łącznością Biura. Ponadto członkinie jej patrolu zajmowały się pracami technicznymi związanymi z działalnością wydawniczą BBT (maszynopisanie, kreślenie rysunków technicznych, druk i oprawa instrukcji sabotażowo-dywersyjnych). Prawdopodobnie w 1944 roku otrzymała stopień kapitana czasu wojny.