Polski historyk orientalista Jan Reychman, powołując się na korespondencję Aleksandra Wereszczyńskiego (uczestnika powstania listopadowego i agenta polskiej emigracji w Turcji), podaje, że Borowski w 1831 roku namawiał podobno Persów do interwencji po stronie Polski, wcześniej służył u boku Bolivara w Ameryce Południowej i Mehmeda Ali w Egipcie, przytacza też fragment listu księcia Adama Czartoryskiego z 1836: jest w służbie perskiej pan Borowski, który acz od dzieciństwa wywieziony z Polski tyle zachował patriotyzmu, że za rewolucji naszej ostatniej [tj. powstania listopadowego] omal iż Abbas Mirzy do wojny nie skłonił. Wg Reychmana nieco więcej wiadomości o I. Borowskim dostarcza tylko J. Dutkiewicz, "Wojna persko-afgańska".
Z kolei polski historyk Jerzy Dutkiewicz w swojej pracy pt. Wojna persko-afgańska 1837-8 a sprawa polska nazywa Borowskiego oficerem (w stopniu pułkownika), którego książę Adam Czartoryski w 1834 poleca rządowi angielskiemu na instruktora w armii perskiej;