Bernikla północna (Branta hutchinsii) – gatunek dużego ptaka z podrodziny gęsi (Anserinae) w rodzinie kaczkowatych (Anatidae), dawniej uznawany za podgatunek bernikli kanadyjskiej. Gniazduje w północnoamerykańskiej tundrze (Kanada, Alaska). Zimuje głównie na zachodzie i południu kontynentu (po Meksyk), natomiast w Japonii obecnie spotykane są zimujące osobniki z reintrodukowanej na Aleutach populacji podgatunku B. h. leucopareia (wcześniej zimowała tam wymarła populacja B. h. asiatica).
Systematyka, zasięg występowania Berniklę północną i berniklę kanadyjską łączono dawniej w jeden gatunek (B. canadensis). Bernikla północna występuje w zależności od podgatunku: B. h. leucopareia (von Brandt, 1836) – bernikla aleucka – Wyspa Beringa, północne Kuryle i Aleuty B. h. minima Ridgway, 1885 – bernikla mała – zachodnia Alaska B. h. taverneri Delacour, 1951 – północno-wschodnia Alaska, północna Kanada B. h. hutchinsii (Richardson, 1832) – bernikla północna – północno-środkowa Kanada, rzadko Grenlandia. Proponowany podgatunek B. h. asiatica, lęgnący się na Aleutach i Wyspach Komandorskich, a zimujący w Japonii, został zsynonimizowany z B. h. leucopareia. Populacja ta wymarła do lat 40.