Sylwester Drączkowski (ur. 31 grudnia 1890 w Kryłowie, zm. 13–14 kwietnia 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 31 grudnia 1890 r. w Kryłowie, w ówczesnym powiecie hrubieszowskim guberni lubelskiej, w rodzinie Aleksandra i Anny z Wieszczków. Ukończył gimnazjum filologiczne w Lublinie. W 1911 r. wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, należał do „Sokoła” w Chicago.
Z chwilą formowania polskich oddziałów ochotniczych w USA wstąpił do 3 batalionu i wyjechał do Francji. Tam skierowany do 3 pułku strzelców polskich. W 1919 r. walczył na froncie polsko-bolszewickim.
W czasie pokoju dowodził 8 kompanią 45 pułku piechoty w Równem. W latach 1921–1925 był II oficerem sztabu 13 Kresowej Dywizja Piechoty, a w latach 1925–1927 referentem Oddziału II Sztabu Generalnego. Od 1927 ponownie w 45 pp. 19 marca 1928 prezydent RP nadał mu stopień kapitana z dniem 1 stycznia 1928 i 274. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W grudniu 1932 został przeniesiony do Szkoły Podoficerów Piechoty dla Małoletnich Nr 3 w Nisku. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 2. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Był to tzw. „awans emerytalny”, związany z przeniesieniem w stan spoczynku.