Jan Grzywiński (ur. 4 listopada 1893 w Warszawie, zm. 4–7 kwietnia 1940 w Katyniu) – porucznik artylerii Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Stanisława i Zofii z Zarzeckich urodzony 4 listopada 1893 w Warszawie. W 1915 wstąpił do „Sokoła”. Studiował w Akademii Górniczej w Jekaterynburgu. 1 maja 1919 r. wstąpił do 5 Dywizji Strzelców Polskich. Brał udział w walkach przeciwko bolszewikom.
Po przybyciu do kraju wiosną 1920 r. został przydzielony do 2 pułku artylerii polowej (późniejszy 16 pap) Syberyjskiej Brygady Piechoty i brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej.
Po wojnie ukończył w 1921 Szkołę Podchorążych Artylerii w Poznaniu. W 1922 został mianowany podporucznikiem. Jako oficer rezerwy został zatrzymany w służbie czynnej, w 30 pułku artylerii polowej we Włodawie. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika rezerwy ze starszeństwem z 1 czerwca 1920 i 7. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 23 sierpnia 1924 został przemianowany z dniem 1 lipca 1924 na oficera zawodowego w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1920 i 45. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W tym samym roku został odkomenderowany z macierzystego pułku do Oficerskiej Szkoły Topografów.