mały|Gołębnik mały|Wewnątrz gołębnika mały|Gołębie w półkach Hodowla gołębi (ang. pigeon keeping) – nauka i praktyka hodowli udomowionych gołębi skalnych. Składają się na nią: podstawowa wiedza o dziedziczeniu, wiedza o biologii hodowanych ptaków oraz sposobie ich utrzymywania i pielęgnacji. Praktykowana już od czasów prehistorycznych, służyła ludziom w rozmaitych celach. Hodowcy korzystają z selekcji sztucznej by wytworzyć konkretne rasy (krzyżówki ras wyjściowych) o pożądanych cechach. Przez wieki wykształcił się podział owych ras w zależności od zastosowania, cech anatomicznych oraz fizjologicznych itp.
Osoba hodująca gołębie nazywa się hodowcą. Hodowcy zrzeszają się w związki, których celem jest m.in. normalizacja standardów ras ptaków, ustalanie reguł i przepisów wystaw, promocja hodowli gołębi.
Historia Domestykacja dzikich gołębi skalnych nastąpiła w okresie od XII do VIII wieku p.n.e. Gołębi jako źródła pożywienia używano już w X wieku p.n.e., na co wskazują odkrycia archeologiczne. Nie wiadomo jednak czy były to ptaki w pełni udomowione. Istnieje kilka hipotez dotyczących powodu udomowienia gołębia.