Towarzystwo Studiów Irańskich – stowarzyszenie istniejące w latach 1942-1945 w Teheranie w Iranie. Jego celem było zintegrowanie polskich naukowców i umożliwienie im prowadzenia pracy naukowej w warunkach uchodźczych.
Historia i działalność Inicjatorami powstania Towarzystwa byli naukowcy z Wilna: Wiktor Sukiennicki i Stanisław Kościałkowski. Zorganizowali oni 19 października 1942 roku spotkanie organizacyjne, w którym oprócz nich wzięli udział: Czesław Czarnowski, Stanisław Swianiewicz z Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie, Zygmunt Klemensiewicz z Politechniki Lwowskiej oraz Stanisław Krystyn Zaremba z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Propozycję statutu przedstawił profesor Sukiennicki. Postanowiono utworzyć Radę Naukową do udziału w której oprócz obecnych zostali zaproszeni również: Horszowski, Julian Maliniak, Stefania Niekrasz, Józef Nowak, Telmany, Michał Tyszkiewicz, Wiktor Weintraub, Roman Zdzieński i Świątkowski.