Isaak Konstantinowicz Kikoin (ros. Исаак Константинович Кикоин, ur. 28 marca 1908 w Żagorach, zm. 28 grudnia 1964 w Moskwie) – radziecki fizyk, dwukrotny Bohater Pracy Socjalistycznej (1951 i 1978).
Życiorys Urodził się w rodzinie żydowskiego nauczyciela. Od 1916 uczył się w gimnazjum w Opoczce, w 1923 skończył szkołę średnią, a w 1925 technikum w Pskowie. W latach 1925–1930 studiował w Leningradzkim Instytucie Politechnicznym, pracował jako asystent na Wydziale Fizyczno-Technicznym tego instytutu. W 1930 odbywał staż w czołowych europejskich laboratoriach fizycznych w Niemczech i Holandii, po czym został pracownikiem naukowym, a wkrótce kierownikiem laboratorium Leningradzkiego Instytutu Fizyczno-Technicznego.
W latach 1930–1936 wykładał w Leningradzkim Instytucie Politycznym jako docent. W latach 1936–1943 pracował w Uralskim Instytucie Fizyczno-Technicznym. W 1943 podjął współpracę z Igorem Kurczatowem w pracach nad stworzeniem radzieckiej broni atomowej, później pracował w Instytucie Energii Atomowej Akademii Nauk ZSRR nad łańcuchowymi reakcjami jądrowymi oraz nad rozszczepianiem ciężkich jąder atomowych.