Władimir Leontjewicz Komarow (ros. Владимир Леонтьевич Комаров, ur. w Petersburgu, zm. 5 grudnia 1945 w Moskwie) – rosyjski botanik, geograf i podróżnik, Bohater Pracy Socjalistycznej (1944).
Życiorys Był synem oficera rosyjskiej armii. Ukończył gimnazjum, a w 1894 Wydział Przyrodniczy Uniwersytetu Petersburskiego, w latach 1892–1893 brał udział w naukowej ekspedycji do Turkiestanu, gdzie badał florę dorzecza Zarafszanu. Po powrocie z ekspedycji napisał trzy prace naukowe, od 1898 wykładał na Uniwersytecie Petersburskim, uczestniczył w kolejnych ekspedycjach naukowych – na Daleki Wschód, do Mandżurii i Korei (1895–1897), we wschodnie Sajany (1902), na Kamczatkę (1908–1909) i Kraju Południowo-Ussuryjskiego (1913), gdzie zbierał kolekcje miejscowej flory i odkrył dziesiątki nieznanych nauce gatunków roślin. W 1914 został członkiem korespondentem RAN (biologia, Wydział Fizyczno-Matematyczny), w 1918 został pomocnikiem dyrektora piotrogrodzkiego ogrodu botanicznego i wykładowcą uniwersytetu w Piotrogrodzie, a w 1920 akademikiem Rosyjskiej Akademii Nauk/Akademii Nauk ZSRR. W 1926 wziął udział w ekspedycjach naukowych do Japonii, Korei i Mandżurii oraz do Jakucji, w 1927 na Kaukaz, w 1930 do Mongolii, a w 1932 do Tadżykistanu.