Kodeks Eyckensis – pochodzący z VIII w. ewangeliarz składający się z dwóch rękopisów, które przypuszczalnie od XII w. do 1988 r. tworzyły konwolutę. Kodeks Eyckensis to najstarsza książka w BelgiiCoenen, J., Het oudste boek van België, Het Boek 10, 1921, S. 189-194.. Od VIII w. jest przechowywana i konserwowana na terytorium obecnej gminy Maaseik. Księgę prawdopodobnie stworzono w skryptorium opactwa Echternach.
Opis rękopisu A i rękopisu B Kodeks Eyckensis składa się z dwóch ksiąg liturgicznych na 133 pergaminowych foliałach, z których każdy ma wymiary 244 mm na 183 mm. mały|495x495px|Całostronicowy portret ewangelisty i Tablica Kanonów z Kodeksu A Pierwszy rękopis (Kodeks A) jest niekompletny. Składa się na niego pięć foliałów, strona otwierająca z portretem ewangelisty (prawdopodobnie św. Mateusza), a następnie niepełny zestaw ośmiu Tablic Kanonów. Portret ewangelisty sporządzony jest w konwencji włosko-bizantyjskiej, do którego jasne nawiązanie znajduje się w Ewangeliarzu Barberini przechowywanym obecnie w Bibliotece Watykańskiej (sygn. Barberini Lat. 570). Portret jest osadzony w anglosaskiej plecionce porównywalnej do elementów dekoracyjnych w Ewangeliarzu z Lindisfarne.