Jednakże wyraźnie zaprzeczają temu ostatnie linijki drugiego rękopisu: Finito volumine deposco ut quicumque ista legerint pro laboratore huius operis depraecentur (Kończąc ten tom, proszę wszystkich, którzy go czytają, o modlitwę za rzemieślnika, który stworzył ten rękopis). Męska forma rzeczownika laborator (rzemieślnik) jasno wskazuje płeć autora rękopisu.
Analiza porównawcza przeprowadzona w 1994 r. przez Alberta Deroleza (Uniwersytet w Gandawie) oraz Nancy Netzer (Boston College) wykazała, że rękopis A i rękopis B pochodzą z tego samego okresu i że wysoce prawdopodobne jest to, że oba zostały stworzone w skryptorium opactwa Echternach przez tego samego kopistęNetzer, N.(1994) Cultural Interplay in the Eighth Century. The Trier Gospels and the Making of a Scriptorium at Echternach, Cambridge-New York..
Zabiegi konserwatorskie w 1957 r. W 1957 r. Karl Sievers, konserwator zabytków z Düsseldorfu, podjął próbę konserwacji Kodeksu Eyckensis. Usunął i zniszczył pochodzącą z XVIII w. oprawę z czerwonego aksamitu, a następnie zalaminował wszystkie foliały rękopisu folią do zabezpieczenia rysunków. Taka folia wykonana jest z polichlorku winylu (PCW), a zewnętrzną elastyczność zawdzięcza dodatkowi ftalanu dwu-2-etyloheksylu.