Stanisław Jakub Jan Hrebenda (ur. 24 sierpnia 1894 w Krakowie, zm. kwiecień 1940 w Katyniu) – major artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się w rodzinie Władysława i Anny z domu Reiner wzgl. Rajner (zm. 10 marca 1931 w Sanoku jako wdowa w wieku 66 lat). Był bratem Jana (1896–1941), także oficera armii austriackiej i Wojska Polskiego, ofiary KL Auschwitz. W 1914 roku ukończył CK III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie. Po zdaniu matury rozpoczął studia na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Po wybuchu I wojny został wcielony do armii austriackiej. W 1915 roku ukończył Szkołę Oficerów Rezerwy Artylerii w Ołomuńcu i został skierowany na front włoski. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 grudnia 1917 roku w korpusie oficerów rezerwy artylerii polowej i górskiej. Jego oddziałem macierzystym był pułk artylerii polowej nr 110. Został ranny 2 lipca 1918 roku.
Po wyleczeniu 1 listopada 1918 roku wstąpił Wojska Polskiego, służył w załodze pociągu pancernego „Śmiały”. Walczył z Ukraińcami na Froncie Galicyjskim. 12 kwietnia 1919 roku przeniesiony do 7 pułku artylerii polowej i jako dowódca baterii uczestniczył w wojnie z bolszewikami.