thumb|240px|Dom letniskowy Władysława Chachaja, położony w Bielicach Władysław Chachaj ps. „Baryka”, „Doktor Andrzej" (ur. 29 października 1912 w Gorzkowie, zm. 1 listopada 1980 w Bielicach) – polski lekarz alergolog, podporucznik lekarz Armii Krajowej, profesor nauk medycznych, dyrektor Instytutu Chorób Wewnętrznych i kierownik Kliniki Chorób Wewnętrznych Akademii Medycznej we Wrocławiu, twórca wrocławskiej szkoły alergologii, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Okres do 1945 Władysław Chachaj w 1934 roku ukończył liceum Krasnymstawie. W latach 1934–1939 studiował medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu im. Jana Kazimierza we Lwowie. Wybuch II wojny światowej uniemożliwił mu zdobycie dyplomu lekarza. Pomimo to podjął pracę w zawodzie, najpierw w szpitalu chorób zakaźnych w Żółkiewce, w rodzinnym powiecie Krasnystaw, a od 1942 roku na oddziale wewnętrznym Szpitala Przemienienia Pańskiego na Pradze, w Warszawie.Od początku wojny działał w podziemiu konspiracyjnym Armii Krajowej, gdzie przyjął pseudonim „Baryka”, a później „Doktor Andrzej". Wyrok wydany przez władze niemieckie zmusił go do opuszczenia stolicy. W Okręgu Radom-Kielce AK trafił do Świętokrzyskiego Zgrupowania AK, najpierw do oddziału Jana Piwnika „Ponurego", a następnie Eugeniusza Kaszyńskiego „Nurta”, w których pełnił funkcję lekarza.