Wojciech Pohoski (ur. w Berdyczowie, zm. 16 października 1959 w Clwyd) – major kawalerii Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 21 kwietnia 1898 w Berdyczowie, w rodzinie Macieja Augusta.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Za swoje czyny wojenne otrzymał Order Virtuti Militari. Będąc w stopniu podporucznika jako osadnik wojskowy otrzymał ziemię w majątku Ochnówka (gmina Werba). Został awansowany do stopnia porucznika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 września 1920. W latach 20. i 30. był oficerem 7 pułku ułanów (Mińsk Mazowiecki). Został awansowany do stopnia rotmistrza kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929. Na stopień majora awansował ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 28. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu 1939 na stanowisku dowódcy szwadronu zapasowego.