Bohdan Maria Józef Geisler (ur. 7 grudnia 1896 w Oświęcimiu, zm. 28 lutego 1957 w Wielkiej Brytanii) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego i Polskich Sił Zbrojnych.

Życiorys Bohdan Maria Józef Geisler urodził się 7 grudnia 1896 w Oświęcimiu. Był synem Eugeniusza (1870–1924) i Sabiny z Klęsków (1867–1920). Miał pięcioro rodzeństwa: Marię (1898–1937), Irmę (1899–1987), Wandę (1904–1957), Tadeusza (1906–1970) i Adama (1909–1912).

Przed 1914 był członkiem zarządu samborskiego „Sokoła”, komendantem tamtejszych drużyn skautowych, w sierpniu 1914 dowódcą braci harcerskiej). W 1914 zdał egzamin dojrzałości w C. K. Gimnazjum Arcyksiężniczki Elżbiety w Samborze. Po maturze zamierzał podjąć studia medyczne.

Podczas I wojny światowej walczył w szeregach 2 pułku ułanów Legionów Polskich.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 1780. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 80 pułk piechoty w Słonimiu. W 1923 roku pełnił służbę w Doświadczalnym Centrum Wyszkolenia w Rembertowie, pozostając oficerem nadetatowym 70 pułku piechoty w Jarocinie.