Wczesne zainteresowania Garzoni designem dekoracyjnym i naturalistycznymi motywami widoczne są w książce Libro de' caratteri cancellereschi corsivi, przechowywanej w Bibliotece Sarti w Rzymie, poświęconej studiom kaligraficznym, w której ozdobiła ona duże litery owocami, kwiatami, ptakami i owadami. Misternie wykonane rysunki cechują faliste linie, subtelna kolorystyka i punktowa technika, charakterystyczne dla jej dojrzałego stylu.
W listopadzie 1632 roku Garzoni, owiana sławą portrecistki, przybyła do Turynu. W stolicy Sabaudii zetknęła się z malarstwem niderlandzkim i północnowłoskim. Portret Wiktora Amadeusza I (Galeria Uffizi) ukazuje jej zainteresowanie naturalizmem i drobiazgowym przywiązaniem do szczegółu, charakterystycznym dla szkół północnoeuropejskich oraz jej znajomość angielskiej tradycji portretowej. Oprócz niego namalowała również portrety: księżnej Sabaudii, Krystyny Marii oraz książąt Emanuela Filiberta i Karola Emanuela (obecnie Pałac Królewski), niewielki Portret Mulata (datowany 1635) oraz obraz Apollo (obecnie w Pałacu Kwirynalskim w Rzymie). Z okresu turyńskiego pochodzi również jej pierwsza, znana dziś martwa natura: Ceramiczny talerz z owocami, z jej podpisem na kiści winogron. W miniaturze tej dostrzec można wszystkie te artystyczne i kulturowe elementy, z którymi Garzoni zetknęła się w Sabaudii.