Władcy Andros – feudalni władcy wyspy Andros, państwa powstałego po IV wyprawie krzyżowej.
Historia Andros to największa wyspa na terenie archipelagu Cyklad na centralnym Morzu Egejskim. Podobnie jak inne wyspy Morza Egejskiego, ucierpiała z powodu ataków arabskich. W okresie Komnenów wyspa rozwijała się dzięki produkcji jedwabiu, eksporcie tkanin aksamitnych oraz ekskluzywnych do Europy Zachodniej. Po IV wyprawie krzyżowej Andros została podbita około 1207 roku przez Marino Dandolo, który utworzył tam państwo zależne od Republiki Weneckiej. Wyspa Andros była jednak formalnie w zależności lennej od Księstwa Naksos. Prawdopodobnie około 1239 roku Dandolo został wydalony z wyspy przez Geremia Ghisi. Dandolo wkrótce zmarł i w imieniu jego praw do wyspy wniesiono sprawę przeciwko Ghisi przez wdowę Felisie i siostrę Dandolo - Marię. Sąd wenecki co prawda w sierpniu 1243 nakazał braciom Ghisi zrezygnować z Androsu, ale wyrok nie wszedł w życie. Po śmierci Geremia Ghisi Angelo Sanudo z Naksos został panem wyspy. Z kolei książę Marco II Sanudo włączył całą wyspę do domeny książęcej Naksos. Spory z wdową Felissą i jej drugim mężem Querini zostały uregulowane poprzez mediację Niccolò Giustinieniego (odszkodowanie pieniężne). Od tego czasu książęta Sanudo zwali się "Panami księstwa Naksos i Andros".