Stanisław Kardaszewicz, ps. Lucjan (ur. 4 sierpnia 1889 w Korcu, zm. 30 kwietnia 1940 w Katyniu) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, konstruktor, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Kazimierza (1855–1945) i Rozalii z Zaorskich (ur. 1858) urodzony 4 sierpnia 1889 w Korcu, w ówczesnym powiecie nowogradwołyńskiego guberni wołyńskiej. Lata dziecięce spędził z rodzicami we Wschodniej Syberii i Chinach. Po powrocie do Europy uczęszczał do szkoły realnej w Równem. Maturę zdał jako ekstern w Benderach, w ówczesnej guberni besarabskiej. Następnie ukończył trzy kursy w Szkole Technicznej Wawelberga i Rotwanda w Warszawie. W marcu 1912 został aresztowany przez rosyjską żandarmerię za działalność niepodległościową i przez kilka tygodni był więziony. Po uwolnieniu wyjechał z Królestwa Polskiego i rozpoczął studia na Wydziale Mechanicznym Uniwersytecie Gandawskim. Na wspomnianej uczelni ukończył trzy kursy. Od stycznia 1914 należał do Związku Strzeleckiego.