Po powrocie z Francji do kraju, od 25 września 1919 do 20 listopada 1920 walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1920 awansował na porucznika. W 1921 odznaczono go krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:25 października 1920 dowódca baonu kpt. Kazimierz Jacorzyński, podpisujący powyższy wniosek, napisał m.in.:3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 198. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 3 stycznia 1922 przeniesiony do 75 pułku piechoty na stanowisko dowódcy kompanii i adiutanta pułku. 31 marca 1924 został awansowany na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 i 141. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 17 grudnia 1931 został awansowany na majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1932 i 12. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1932 został wyznaczony na stanowisko dowódcy batalionu. W sierpniu 1935 został przeniesiony do 50 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Kowlu na stanowisko kwatermistrza.