Pod koniec życia przebywała w domu opieki w Głogoczowie. Zmarła w wieku dziewięćdziesięciu lat.
Praca naukowa W 1955 Maria Karpluk wydała monografię Polskie nazwy miejscowe od imion kobiecych, opartą na jej pracy magisterskiej. Doktorat uzyskała na podstawie rozprawy Słowiańskie imiona kobiece w 1961. Później stała się autorką Słownika staropolskiej terminologii chrześcijańskiej (2001) i współautorką Słownika polszczyzny XVI wieku. Opublikowała też około 250 innych prac. Zajmowała się przede wszystkim historią języka polskiego, wpływem języków słowiańskich na polszczyznę, językiem religijnym, imiennictwem i stylem poszczególnych staropolskich pisarzy, Jana z Szamotuł, Mikołaja Reja, Jana Kochanowskiego, Macieja Stryjkowskiego, Jana Cervusa z Tucholi, Jana Jurkowskiego i anonimowego szesnastowiecznego tłumacza prac Erazma z Rotterdamu. Pisała też wspomnienia o polskich językoznawcach, w tym o jej mentorze Witoldzie Taszyckim. W pracy naukowej wykorzystywała wyniesioną ze swojej małej ojczyzny biegłą znajomość języka ukraińskiego. Nie ograniczała się jednak wyłącznie do języka dawnych epok.