Kazimierz Kiwała (ur. 16 października 1883 we Lwowie, zm. 30 kwietnia 1940 w Katyniu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jakuba i Marii ze Stojów, urodzony 16 października 1883 we Lwowie. Absolwent Wydziału Prawa i Administracji UJ. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach c. k. Obrony Krajowej. W 1915 roku dostał się do niewoli rosyjskiej. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1915 roku. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Strzelców Nr 32.
W 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika. W czasie wojny z bolszewikami walczył w szeregach 15 pułku piechoty „Wilków”. W 1920 roku został mianowany porucznikiem. 28 lutego 1921 roku został odznaczony orderem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, napisano m.in.:3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 394. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 15 pułk piechoty „Wilków”. 10 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu. W 1923 roku był dowódcą III batalionu, a w następnym roku dowódcą I batalionu. W 1925 roku był kwatermistrzem pułku.