Najważniejsze powstania i bunty: Bunt w Etrurii – 195 rok p.n.e.; Bunt w Apulii – 185 rok p.n.e.; Pierwsze powstanie na Sycylii – lata 138 do 132 p.n.e.; Powstanie Aristonikosa – lata 132 do 129 p.n.e.; Bunt Wettiusza oraz Drugie powstanie na Sycylii – lata 104 do 101 p.n.e.; Powstanie Spartakusa – 73 p.n.e. w Kapui, było największym buntem gladiatorów, któremu przewodził Trak Spartakus.
Typy gladiatorów mały|250px|Eques Charakter walk oraz stosowane uzbrojenie były urozmaicone. Początkowo wyróżniano trzy charakterystyczne typy gladiatorów łączone z pochodzeniem etnicznymP. Rochala: Powstanie Spartakusa 73–71 p.n.e., dz. cyt., s. 37–40.:
Samnita (Samnis) – najstarszy typ ciężkozbrojnego gladiatora; nosił hełm z zasłoną i pióropuszem, uzbrojony był w owalną tarczę, miecz i włócznię, na jednej łydce miał nagolennicę, a na prawym ramieniu, przedramieniu i obojczyku skórzane osłony (manicae). Na nagim torsie nosił płytkę z brązu. Gal (Gallus) – ciężkozbrojny gladiator – nosił okrągły lub grzebieniasty hełm, długą lub owalną tarczę, uzbrojony był w miecz i sztylet, z prawą ręką chronioną przez rękaw. Pozbawiony ochrony i nagolennic. Trak (Thraex) – uzbrojony w długi zakrzywiony nóż (sica), osłonę stanowiła mała kwadratowa lub owalna tarcza (parma).