8 mm (2 x I).

Załoga okrętu składała się z 3 oficerów oraz 38 podoficerów i marynarzy.

Służba W momencie wybuchu II wojny światowej okręt pełnił służbę na Morzu Śródziemnym, będąc jednostką flagową 13. dywizjonu 5. eskadry 1. Flotylli okrętów podwodnych stacjonującej w Tulonie. Dowódcą jednostki był w tym okresie kpt. mar. J.E.M. Favreul. Do 15 stycznia 1940 roku okręt był remontowany w La Ciotat. 28 marca 1940 roku „Doris” (wraz z bliźniaczymi „Circé”, „Calypso” i „Thétis”) wyszła z Oranu w konwoju 17.R, udając się przez Cieśninę Gibraltarską do Brestu. Następnie jednostki udały się do Harwich, by wspomóc Brytyjczyków w kampanii norweskiej („Doris” przybyła do portu w dniu 14 kwietnia). 19 kwietnia okręt wyszedł na pierwszy patrol, który trwał do 25 kwietnia. Po dokonaniu drobnych napraw, 6 maja okręt udał się na patrol pod Texel. 9 maja 1940 roku o godzinie 0:14 płynąca na powierzchni jednostka została trafiona torpedą G7a wystrzeloną z dowodzonego przez por. mar. Wolfganga Lütha okrętu podwodnego U-9. „Doris” zatonęła w ciągu minuty na pozycji , pociągając za sobą śmierć 45 członków załogi (w tym trzech marynarzy Royal Navy).